Podstawa wymiaru zasiłków chorobowych Zasady ustalania

Jednym z obowiązków pracodawców i zleceniodawców jest ustalanie prawa do świadczeń chorobowych i ich wypłata – m.in. pracownikom czy zleceniobiorcom. Takimi świadczeniami są: wynagrodzenie chorobowe oraz zasiłki z ubezpieczenia społecznego, tj. zasiłek chorobowy, macierzyński, opiekuńczy oraz świadczenie rehabilitacyjne.

Znajomość przepisów w tym zakresie jest niezbędna wszystkim płatnikom składek, ponieważ wypłacają oni wynagrodzenia za okres niezdolności do pracy przypadający na pierwsze 33 lub 14 dni (w przypadku pracownika, który ukończył 50 lat) w danym roku kalendarzowym (art. 92 Kodeksu pracy). Wynagrodzenie to oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.

Aby zatem osoby podlegające ubezpieczeniu chorobowemu i wypadkowemu otrzymały świadczenie przysługujące im w razie niezdolności do pracy, ZUS i uprawnieni płatnicy składek (np. pracodawcy lub zleceniodawcy) muszą ustalić prawo do określonych zasiłków oraz obliczyć ich wysokość – w kwotach, które wynikają z prawidłowo ustalonej podstawy wymiaru tych świadczeń.

W praktyce płatnicy składek mają wiele problemów z ustalaniem podstawy zasiłkowej. Na wysokość tej podstawy mają wpływ regularnie wypłacane składniki wynagrodzenia (np. wynagrodzenie zasadnicze), jak również składniki dodatkowe (premie, nagrody).

Jakie zagadnienia wyjaśniono w publikacji „Podstawa wymiaru zasiłków chorobowych”?

Definicje wynagrodzenia i przychodu, które są uwzględniane przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłków.

Zasady ustalania okresu stanowiącego podstawę wymiaru zasiłków.

Przypadki wyłączenia lub przyjęcia do podstawy zasiłkowej po uzupełnieniu wynagrodzenia pracowników.

Reguły uzupełniania wynagrodzenia w zależności od tego, czy jest to wynagrodzenie stałe, czy zmienne.

Zasady ustalania podstawy zasiłkowej dla pracowników tymczasowych, które nieco różnią się od zasad ogólnych.

Ponadto w poradniku opisano, jak w podstawie zasiłkowej uwzględniane są przychody uzyskane przez osoby niebędące pracownikami – czyli zleceniobiorców lub przedsiębiorców.